mijn leven heeft weer kleur

De zon in mijn leven schijnt gelukkig wel weer, al zie ik buiten alleen maar regen vallen.
Mijn moeder is nu ca. 4 weken geleden met de bestralingen beeindigd, het gaat nu de goede kant op, rustig aan wordt ze sterker en krijgt ze meer energie. Ik ben zo dankbaar haar weer te zien opknappen.
Daardoor kon ik ook weer verder, om de scheiding voort te zetten, alle kracht en aandacht heb ik ook daar voor nodig.
Half april hadden we de eerste afspraak bij de mediator, maar het was niet makkelijk voor Rien, ik was er wel klaar voor. Ik heb dus de touwtjes in handen genomen en had een afspraak gemaakt voor 8 augustus. Na die datum hebben we elke week een gesprek en het gaat nu redelijk snel. Er moet best veel geregeld worden, ik probeer dat ook dan snel te doen. Papieren bij de gemeente gehaald en rekening openen , polis voor verzekering splitsen, allemaal dingen die ik nu zelf heb geregeld, ik best wel trots op mijzelf!! Ik was gewend dat het voor mij gedaan werd, maar ik kan het dus best zelf.
Hier thuis gaat het ook steeds beter, de meiden accepteren het nu ook wel dat Hans in mijn leven is gekomen. Ik voel me zo gelukkig en veilig bij hem. We kunnen overal over praten en steunen elkaar als het nodig is.

 We zijn samen een lang weekend naar Polen geweest voor een bruiloft, dat was heerlijk. Lekker met z'n tweetjes. Hans is druk op zoek naar een huisje en ik help hem daarbij, we gaan samen kijken of het wat is. Het valt nog niet erg mee, om iets betaalbaars en dichtbij mij te vinden. Maar wie weet lukt het ons toch. Als Hans zo afentoe weer naar Leiden is vind ik dat erg naar, ik heb hem eigenlijk gewoon liever dicht bij mij. Dan zijn we gewoon weer te vinden op mijn pc en zijn lappie, net als vanouds, zo hadden we elkaar ook voor het eerst leren kennen.

De tijd gaat snel we hebben nu een half jaar een relatie en begin volgende maand is het al een jaar geleden dat Hans mij via twitter ging volgen. Gewoon gezellig kletsen over van alles. Zeker niet denkende dat er meer zou kunnen worden. Die vonk sloeg pas echt over in februari dit jaar, toen wij hadden afgesproken voor een wandeling in Leidsche hout te Leiden.
                                                      

Het was trouwens op de dertiende, wij hebben iets met dertien.

Onze huisnummers was of heeft nummer dertien , zo frapant.
Heerlijk leventje heb ik nu met Hans , dat voelt zo goed ;)